Aromaterapia - jak stosować olejki

Każdy kto rozpoczyna kurację olejkami eterycznymi powinien pamiętać, że w handlu dostępnych jest niestety, mnóstwo chemicznych podróbek, które można użyć jedynie do perfumowania pomieszczeń. Podróbkę autentycznego, drogiego drzewa sandałowego Santalum album z zachodu Indii stanowi tani Amyris balsamisfera z zachodu, który jest rośliną o zbliżonym zapachu, jednak bez możliwości leczniczych i terapeutycznych. Nieuczciwi sprzedawcy stosują podobne praktyki niemal z każdym olejkiem. Pod hasłem olejek eteryczny 100 % - znaleźć można praktycznie wszystko, oprócz obiecanego olejku.
Do leczenia nadają się wyłącznie olejki czyste, z roślin, do uprawy których nie stosowano pestycydów. W aromaterapii najważniejszy jest olejek, który leczonej osobie najprzyjemniej pachnie. Naturalne olejki eteryczne z uwagi na wysokie stężenie używa się niezwykle oszczędnie i z dużym respektem. Niektóre bywają żrące, silnie trujące lub powodują uczulenia.

Olejki stosuje się generalnie do masażu, inhalacji aromoterapetycznych, kąpieli i do oddziaływania bezpośrednio na skórę (kompresy, toniki lub dodawanie olejków do kremów czy maseczek). Często wykorzystywane są mieszanki olejków, jednak specjaliści uważają, że w takiej mieszance nie powinno być więcej niż 5 olejków.
• Inhalacje aromaterapeutyczne - polegają na wdychaniu oparów olejków podgrzewanych w lampce aromaterapeutycznej. Metoda ta jest zalecana przy schorzeniach narządów wewnętrznych i przy problemach natury psychologicznej.
• Kąpiele aromaterapeutyczne - polegają na ciepłej kąpieli z dodatkiem olejku.
• Masaż aromaterapeutyczny - polega na masowaniu całego ciała lub tych jego części, w których odczuwane są dolegliwości, wysokiej jakości oliwą roślinną z dodatkiem olejków eterycznych. Masaż oddziaływuje bezpośrednio na skórę, ale osoba wdycha przez cały czas także opary, dlatego można go stosować zarówno przy chorobach skóry, chorobach wewnętrznych i problemach psychologicznych.
• Kompresy, okłady - tosuje się przy wszelkich schorzeniach skórnych.


Ciekawostki aromaterapeutyczne:

Walentynki – święto zakochanych, obchodzone 14 lutego. Nazwa „walentynki” pochodzi od imienia św. Walentego, patrona zakochanych . Tego dnia ludzie wysyłają do ukochanych "walentynki" - wiersz albo wyznanie miłosne. Niekiedy obdarzają się upominkami. W szczególności wiersze wysyłają mężczyźni do kobiet. Współcześnie święto to zyskało bardzo komercyjny charakter. Na terenie Polski Walentynki konkurują o miano tzw. święta zakochanych z miejscowym, rodzimym świętem słowiańskim zwanym potocznie Nocą Kupały lub Sobótką (obchodzonym w okresie przesilenia letniego, w nocy z dnia 21 na 22 czerwca). Do Polski zapożyczone zostało z kultury francuskiej i krajów anglosaskich w latach 90.. The World Book Encyclopedia wyjaśnia: "Dzień Świętego Walentego przypada w święto dwóch różnych męczenników chrześcijańskich o tym imieniu. Jednakże zwyczaje związane z tym dniem (...) prawdopodobnie nawiązują do starożytnego święta rzymskiego zwanego Luperkaliami, obchodzonego 15 lutego. Było to święto ku czci Junony, rzymskiej bogini kobiet i małżeństwa, jak również Pana, boga przyrody" (1973, t.20, s.204; zob. też W.Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Warszawa 1985, s.617,hasło "Luperkalia"' oraz Popularną Encyklopedię Hutchinsona, Warszawa 1995, s.735, hasło "Walenty św.").